REČ NA DRUGOJ VOJVOĐANSKOJ KONVENCIJI: Vojvođanski mediji u defanzivi

Poštovani skupe, poštovane dame i gospodo, pozdravljam vas u ime Nezavisnog društva novinara Vojvodine i želim vam srećan i uspešan rad!

Kao što verovatno znate, Nezavisno društvo novinara Vojvodine, uz određene uspone i padove, još od 1990. godine, kada je osnovano kao prvo nevladino udruženje novinara na prostoru bivše SFRJ, pripada onom delu civilnog sektora koji pruža punu podršku borbi za povratak stvarne autonomije Vojvodini, smatrajući da pitanje autonomije nije samo političko, već i civilizacijsko i kulturno, pa i medijsko pitanje prvoga reda. Autonomija je pitanje slobode, i u društvu koje ne omogućava i promoviše autonomiju pokrajine, regiona, lokalne samouprave ili pojedinca, nema ni autonomije odnosno slobode medija. A bez slobode, nema ni kvalitetnih ni uspešnih medija, pogotovo ne i kvalitetnih i uspešnih.

Ako bismo pravili medijsku dijagnozu Vojvodine, plašim se da rezultati te analize nažalost ne bi bili sjajni. Još uvek se ogromna većina vojvođanskih medija nalazi u dubokoj defanzivi u odnosu na medije koje se štampaju u Beogradu ili emituju iz njega, još uvek su mali tiraži, nizak profesionalni i tehnički nivo – karakteristike mnogih naših medija. A i što se tiče sadržaja i vrednosti koji emituju, vojvođanski mediji uglavnom podražavaju sadržaje i sistem vrednosti koji se nameće putem prestoničkih medija, počesto pristajući na sliku Vojvodine kao ruralnog, ili, možda u boljem slučaju, tehnološko-industrijskog zaleđa. Politički promoteri vojvođanske autonomije, ne samo politički, moraju shvatiti – i učiniti značajan korak u tom pravcu – da bez relevantnog, profesionalnog, profilisanog i modernizovanog medijskog okruženja u Vojvodini mnogi napori koji se ulažu mogu unapred da budu osuđeni na neuspeh.

Ono što se još iz površne medijske analize Vojvodine da zaključiti, jeste činjenica da ona i u ovom slučaju deluje kao raspuknuto ogledalo, kao prostor koji nema valjanu unutrašnju komunikaciju, a pogotovo ne nešto što bi bilo nalik jedinstvenom medijskom polju. Najbolji možda pokazatelj za to je činjenica da se, recimo, niti jedna radio-stanica u Vojvodini nije prijavila na konkurs za dodelu pokrajinske frekvencije. Pokazatelj za to su i mala gledanost, čitanost i slušanost recimo novosadskih medija van šire gradske zone.

Prevazilaženje ovog stanja, profesionalizacija medija, unutrašnja komunikacija, i ono što je važno i što iz toga sledi: mogućnost Vojvodine da sama proizvodi svoje vrednosti – jeste preduslov svih preduslova da se ostvari pobeda, ako se ona odista i želi, u borbi za suštinsku autonomiju Vojvodine.

Hvala vam, i još jednom vam želim uspešan rad!

U ime NDNV,
Nedim Sejdinović, generalni sekretar NDNV

Sviđa vam se ovaj tekst? Odojite sekund vašeg vremena da podržite Nedima Sejdinovića preko Patreon-a!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.